Kölelere Aslında Köle Olmadıklarını Anlatabildiğimiz Gün… Dünya düzelmeye o gün başlayacak. İşyeri, ülke, hatta gezegen… Tüm sistem, özgürlüğünü unutan insanların omzunda yükseliyor. Kölelik, zincirlerle değil; alışkanlıklarla, korkularla ve konforla sürüyor
Gece yarısını geçe Zifiri karanlığa doğru ilerlerken Melatonin salgılanmış Rüya olmuş düşünceler Beyinler uykuda Uyanış beklenmekte Dönüşü tamamlanınca ne getireceği bilinmeden çarkın…
Bir kaç şehit… Bir kaç intihar… Bir kaç cinayet… Bir kaç ölüm için SEBEP? Kader! Ne olur ki; bir kaç anne, bir kaç baba, bir kaç sevgili, bir kaç eş,
Bugün; – Ohhhhh be! – Yine yeni bir şeyler öğrendim, – Düşünen bir canlı olarak; – Yapmam gereken, – En azından elimden gelen her şeyi yaptım! Diyerek; yatağına uzandın isen
