İnsanlarla konuşuyorum, insanların konuştuklarına şahit oluyorum, okuduğum gazetelerden kitaplardan, gördüklerimden duyduklarımdan çıkarımlarda bulunuyorum ve bunları daha sonrasında kendimdeki değişimi fark edebilmek için yazıya döküyorum… Siyasi olarak yazdığım bazı yazılarımı okuyanlar…
Bir varmış bir yokmuş, Evvel zaman içinde, Adı Ömür olan bir erkek; (yani ben) ile adı Aysel olan bir kadın; (yani eşim) halk ağzı ile dünya evine girmiş, Gözlerini bir
Adı: Yazı, Annesinin adı: Fikir, Babasının adı: Düşünce, Kendisinden önce de anne ve babası defalarca kendilerini gelecekte de temsil edecek bir çocuk istemişlerdi ama çeşitli sebepler ile çocuk sahibi olamamışlardı.
Sabah daha gün ağarmadan kalktı yatağından, İçi kıpır kıprdı, Neşeliydi, Ama içinde nedenini bir türlü kestiremediği bir burukluk vardı. Bayram namazına gidecekti, abdestini aldı, yüzünü yıkarken gözleri aynada kendisine takıldı;
“Rüşvet alan, para pul padişahı değiliz. Paramparça olmuş gönül hırkalarını diker, yamarız biz.” Mağduriyetimiz ve mazlumiyetimiz sınanırken, vicdanı icarlanmamış halkımızın, hakikate olan inancından güç alarak diyoruz ki: Mutluluğun resmini yapamadık
